Knowledge

Wednesday, 20 February 2019

ဘာမွ နားမလည္တဲ့အခါ ?????

တစ္ေယာက္ေယာက္က အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခု ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာမွမသိတာမ်ိဳး၊ အတန္းထဲမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဆရာ စာရွင္းေနတဲ့အခ်ိန္ ဘာမွနားမလည္တာမ်ိဳး၊ သူမ်ားေတြ ေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္ ျဖစ္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္

“ဘာေတြမ်ား ေျပာေနပါလိမ့္” ဆိုၿပီး ထိုင္ေတြးေနရတဲ့အျဖစ္မ်ိဳး ႀကံဳဖူးလား။

အဲလိုအခ်ိန္ေတြဆို တစ္ေလာကလံုး ကလြဲရင္ ကိုုယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ၿဂိဳဟ္သားလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ေျပာတာလည္း နားမလည္ ရွင္းျပတာလည္း မသိ ျဖစ္ေနတာေလ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲလိုအျဖစ္မ်ိဳး ႀကံဳဖူးရံုတင္မက အခုထိေတာင္ ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ေတြ ရွိပါတယ္။ ေျပာရရင္ ခံစားရတာ အရမ္းကို ဆိုးပါတယ္။ သူမ်ားေတြက်ေတာ့ နားလည္ေနၿပီး ကိုယ္ကက်ေတာ့ နားလည္းမလည္ ဘာမွလည္း မသိ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ စိတ္လည္းပ်က္တယ္၊ အားလည္းငယ္တယ္၊ ဘာလုပ္ရမွန္းလည္း မသိဘူး။ အစကဆို အဲလိုျဖစ္ရင္ မသိတာေတြကို မေမးရဲဘူး။

သူမ်ားေတြက ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလား ညံ့လိုက္တာဆိုၿပီး ဟားၾကမွာ ေၾကာက္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီတိုင္း သူမ်ားလိုပဲ ေခါင္းၿငိမ့္တဲ့အခ်ိန္ လိုက္ၿငိမ့္၊ ရီတဲ့အခ်ိန္ လိုက္ရီနဲ႔ နားလည္သလိုလို ဟန္ေဆာင္ ပန္ေဆာင္လုပ္ဖူးပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ အဲလိုလုပ္တာက ကုိယ့္ကို ဘယ္ေလာက္ထိခိုက္ေစမွန္း ေနာက္မွ သိလာတယ္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ အခြင့္အေရး အားလံုး ဆံုးရံႈးသြားသလိုပဲ။ သိရမယ့္ဟာကို မသိရေတာ့ဘူး၊ နားလည္ရမယ့္အရာကို နားလည္ခြင့္ မရေတာ့ဘူး။ ႀကီးမားတဲ့ ဆံုးရံႈးမႈႀကီးတစ္ခုမွန္း အစက မသိခဲ့ေပမယ့္ ၾကာေတာ့ တျဖည္းျဖည္း သေဘာေပါက္လာတယ္။

လူတိုင္း သုညဘ၀ကေန ေမြးဖြားလာသူခ်ည္းပါပဲ။ ေမြးကတည္းကေန ဘြဲ႔ရၿပီး ေမြးလာတဲ့သူ မရွိသလို အရာရာ ေတာ္ေနၿပီးသားမ်ိဳးလည္း မရွိပါဘူး။ အားလံုး ဘာမွမရွိတဲ့ဘ၀ကေန ေမြးဖြားလာၾကတယ္။ ၿပီးရင္ သင္ယူၾကတယ္၊ ေလ့လာၾကတယ္ ကြာသြားတာက အဲ့ေနရာပါပဲ။ မသိနားမလည္တာကေတာ့ လူတိုင္း တစ္ေနရာမဟုတ္ တစ္ေနရာ ရွိၾကမွာပဲ အားလံုးကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ နားမလည္ႏိုင္ဘူးေလ။

ဒါေပမယ့္ နားမလည္ဘူး၊ မသိဘူးဆိုၿပီး ဘာမွမလုပ္တဲ့သူနဲ႔ မသိတာကို သိေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့သူကေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ မိုးနဲ႔ေျမလို ကြာမွာပဲ။ မသိတာ ရွက္စရာ မဟုတ္ပါဘူး။ မသိလို႔၊ နားမလည္လို႔ “ဘာလုပ္ရမွာလဲ သိမွမသိတာ နားမွမလည္တာ” ဆိုၿပီး ဒီတိုင္း ထိုင္ေနရင္ေတာ့ ဘာမွျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒံုရင္းက ဒံုရင္းပဲ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

သူဘာေျပာလို႔ ေျပာေနမွန္း မသိရင္၊ သူဘာရွင္းျပေနမွန္း နားမလည္ရင္ ေမးလိုက္ပါ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ မသိတာကို မသိသလို၊ နားမလည္တာကို နားမလည္သလို အရွိအတိုင္းေမးပါ။ အဓိက က သူမ်ားဟားမွာ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္သိလိုက္ရဖို႔၊ နားလည္သြားဖို႔ပါ။ မဟုတ္ရင္လည္း research လုပ္လို႔ရတယ္။

အဲဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ စာေတြဖတ္မယ္၊ seminar ေတြလည္း သြားနားေထာင္ႏိုင္တယ္၊ ကၽြမ္းက်င္သူ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ေဆြးေႏြးႏိုင္တယ္၊ online ကေန ရွာေဖြေလ့လာလို႔ ရေသးတယ္။

ခုေခတ္မွာ နည္းလမ္းေပါင္း အမ်ားႀကီး ရွိေနတဲ့ဟာကို ဘာေၾကာင့္မ်ား နားမလည္လို႔ ဆိုၿပီး ေဘးဖယ္ေနရမလဲ။ အရမ္း ရူးရာက်မွာေပါ့။ အဲလို အၿမဲ ေဘးဖယ္ေနရင္ မၾကာခင္ ေနာက္က်က်န္ခဲ့ပါလိမ့္မယ္ေနာ္။

ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ေယာက္ေယာက္ ေျပာဖူးတာရွိပါတယ္ “စိတ္ကူး အႀကံဥာဏ္နဲ႔ အျမင္ေတြဆိုတာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေလ့က်င့္မႈ၊ ေလ့လာမႈေတြကေန ျဖစ္လာတာပဲ” တဲ့။ ဒီစကားက အရမ္းကို မွန္ပါတယ္။ ေလ့လာမႈေတြ၊ ေလ့က်င့္မႈေတြ လုပ္ေလေလ ကၽြမ္းက်င္လာေလေလ အျမင္သစ္ေတြ ထြက္ေပၚလာေလေလပါပဲ။

အဲလိုအျမင္ေတြဆိုတာ ပါရမီမဟုတ္သလို ေမြးကတည္းက ပါလာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူကေတာ့ ေတာ္လို႔ အျမင္ရွိလို႔ ေအာင္ျမင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး မေျပာခင္ သူေလ့လာမႈ ဘယ္ေလာက္လုပ္ခဲ့လဲ၊ ဘယ္ေလာက္ေလ့က်င့္ခဲ့ရလဲဆိုတာ ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။

လူေတြက ေအာင္ျမင္မႈကို အေပၚယံသာသာေလာက္ပဲ ျမင္တတ္ၾကၿပီး အႏွစ္သာရျဖစ္တဲ့ ႀကိဳးစားမႈနဲ႔ ေပးဆပ္မႈေတြကိုေတာ့ သတိမရ ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္လည္း သူ႔လို အျမင္ရွိတဲ့သူ ေအာင္ျမင္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္ရင္ သူႀကိဳးစားတာထက္ ပိုၿပီး အဆေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားရမွာပါပဲ။

လူေတြေျပာၾကတဲ့အတိုင္း ဦးေႏွာက္ဟာ ဓားတစ္လက္လိုပဲမို႔ အၿမဲေသြးေပးေနဖို႔ လိုပါတယ္။ မသိတာ ရွိရင္၊ မတတ္တာရွိရင္၊ နားမလည္တာ ရွိရင္ ေမးဖို႔၊ သိေအာင္ႀကိဳးစားဖို႔ ဘာမွရွက္ေၾကာက္မေနပါနဲ႔။ ဦးေႏွာက္မရွိတဲ့ လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဟားတိုက္ၾကလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ ပညာရွိတဲ့လူကေတာ့ လမ္းညႊန္ေပးလိမ့္မယ္။ ရွက္စရာ မလိုပါဘူး။ အဲဒါထက္ သိသလိုလို တတ္သလိုလိုနဲ႔ ဆရာႀကီးအထာဖမ္းၿပီး ဘာမွလည္း မသိတဲ့သူမ်ိဳးကသာ ပိုၿပီး ရွက္ဖို႔ေကာင္းတာပါ။

အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ၊ အရည္အခ်င္းေတြဆိုတာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးရတဲ့ အရာမို႔ ေလ့လာပါ၊ ဖတ္ပါ၊ မွတ္ပါ၊ ေမးပါ၊ နားေထာင္ပါ ဒီလိုဆို အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ကိုယ့္အစြမ္းအစေတြလည္း တျဖည္းျဖည္း တိုးတက္လာမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ေတာ့မွ ေဘးဖယ္မေနပါနဲ႔။ ဒီတိုင္း ၿငိမ္ခံမေနပါနဲ႔။ အခြင့္အေရးကို ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးယူပါေနာ္။

Source: Livethedream

Read times Last modified on Thursday, 30 January 2020 15:32
Rate this articles
(0 votes)